"Doorgaans zijn er drie reacties op deze levenshouding. Óf ons schouderophalen wordt ontkend, óf het wordt goedgepraat, óf het wordt ons verweten."
Een opvallend, donker pamflet van de 24-jarige Rob Wijnberg, vandaag in nrc.next. De jonge opinieredacteur, tevens filosofiestudent, beschrijft zijn eigen generatie op scherpe wijze:
- geen greintje idealistisch engagement
- enorm relativeringsvermogen, vertaald in ruimdenkendheid maar ook in nergens echt in geloven
- identiteitsverlies, gecompenseerd door een toenemend hedonisme en zucht naar erkenning
Jongeren (jongvolwassenen) zijn passief en apathisch, maar daar kunnen zij zelf niks aan doen - daar kom het op neer. De echte werkelijkheid is immers niet meer van fictie te onderscheiden, de wereld is sinds 2001 verscheurd door extremen en de informatieoverload is vooral op de jonge mens gericht.
De mening van Rob Wijnberg blijkt meer dan zomaar een mening. Over precies een week verschijnt namelijk zijn eerste boek: 'Boeiuh – Het stille protest van de jeugd’, een pamflet over jongeren, nieuws en maatschappelijke betrokkenheid'. En dan kan een beetje herrie maken voor wat extra aandacht natuurlijk geen kwaad. Om het helemaal af te maken is er een site (inclusief blog), een YouTube-trailer en een Hyve. Slim en ozo 2007.
"Laten we, voordat ons linkeroog een traantje laat, onze rechterhand een pak slaag uitdeelt en we met één mond onze afschuw uitspreken, eerst eens de vraag stellen waarom de jeugd is zoals ze is."














